تبلیغات
کمیته علمی آمار دانشکده علوم پایه دانشگاه آزاد اسلامی مشهد - فضایی ها هم فهمیدند!!!

کمیته علمی آمار دانشکده علوم پایه دانشگاه آزاد اسلامی مشهد

روزی می‌رسد كه برای هر شهروند، كارآمد بودن تفكر آماری همان‌قدر ضرورت می‌یابد كه توانایی خواندن و نوشتن

پنجشنبه 5 آذر 1388


فضایی ها هم فهمیدند!!!

نویسنده: احسان زعفرانیه   طبقه بندی: عمومی، 

بطور معمول كسانی كه ممكن است مخاطب این نوشتار باشند جزو آن دسته از مردم هستند كه پیوند كمی با صدا و سیما دارند و اغلب اخبار و تفاسیر را از طریق دیگر منابع مانند اینترنت كسب می‌كنند. خود من ماه‌هاست كه چنین شیوه‌ای دارم مگر آنكه مورد خاصی باشد و یا محتاج به دانستن خبر یا نقطه نظری كه صدا و سیما اعلام‌ می‌كند گردم. از سوی دیگر اینكه در پایان یك روز ملال‌آور در خانه لَم بدهی و كنترل از راه دور را در دست بگیری و هشت كانال تلویزیون را مرتب بالا و پایین كنی، یك حس نوستالژیكی دارد كه انگار ناخوداگاه مرتكبش می‌شوی یا به عبارت بهتر از آن عادت‌هایی است كه تركش موجب مرض می‌شود. گرچه نتیجه اغلب اوقات یكسان است و برنامه مناسبی نظرت را جلب نمی‌كند، اما به مسابقات بخت‌آزمایی شبیه است كه همیشه دوست داری شانست را امتحان كنی. بخصوص اینروزها كه شبكه‌های تلویزیونی بطور فشرده به پخش سریال‌های ایرانی مشغولند و رقابتی عجیب و غریب و بی‌سابقه برای پركردن اوقات فراغت ایرانیان در جریان است. بدون اینكه به كنكاش دلایل این رویه تلویزیون بپردازم، مایلم یكی از تجربیات متفاوتی كه اخیراً هنگام پرسه در میان سیلاب سریالها به آن برخوردم را در اینجا بیاورم.

از جمله سریالهای درحال پخش كه بار طنازی را در میان این مجموعه‌ها بر دوش دارد و در هفته چهار مرتبه به‌نمایش درمی‌آید، سریال «مسافران» با بازیگری و كارگردانی «رامبد جوان» است. اعتراف می‌كنم كه از ابتدا داستان این سریال را دنبال نكرده‌ام. ولی تا آنجا كه دستگیرم شده موضوع كلی حول محور ورود چهار موجود فضایی به زمین جهت انجام مأموریت تحقیقاتی در مورد ارتباطات شخصی و اجتماعی انسان‌هاست كه در واقع نقد اصول حاكم بر این سیستم‌ها در جامعه ایرانی مدنظر است. سوای ایده خوب و فانتزی داستان كه مطمئناً می‌توانست دست نویسنده و كارگردان را برای خلق صحنه‌های فكاهی و در عین حال مفهومی باز بگذارد، اما ضعف كارگردان در خلق موقعیت‌های طنز و همچنین اصرار بر گرفتن بازی‌های تكراری از چهره‌های تكراری (مانند حمید لولایی، نصرالله رادش و شقایق دهقان) باعث شده كیفیت مورد انتظار را شاهد نباشیم.

اما برخورداری از مضمونی كه پیش از این كمتر در تلویزیون كار شده است و نگاه انتقادی سریال به ابعاد منفی مناسبات فرهنگی و اجتماعی كه با زندگی روزمره ایرانیان عجین است، برای مخاطب كم‌نوقع ایرانی جذابیت خاصی را فراهم آورده. مقصودم از بیان این روایت كلی، رسیدن به داستان یكی از قسمت‌های اخیر این سریال با مضمون «آمار و آمارگیری» و نقش آن (بخوانید جای خالی آن) در ساختار علمی و اداری كشور بود. مسئله‌ای كه بخصوص بعد از آن مناقشات معروف در تبلیغات انتخاباتی امسال (مارها كه یادتان هست) پیرامون همین مورد، گیرایی افزونتری را سبب شده بود.

امیدوارم شما این قسمت را دیده باشید. چون بنده از همان بچگی در بازتعریف موضوع فیلم و سریال استعداد لازم را نداشته‌ام. لیكن جهت خالی نبودن عریضه به گوشه‌هایی كه بنظرم جالب‌تر و مهم‌تر بود اشاره می‌كنم.

* ضوابط مربوط به دایرنمودن شركت‌های مختلف بخصوص در زمینه امور تخصصی و علمی (در اینجا آمارگیری) فاقد كارآمدی است.

* متأسفانه اغلب آمارهای مهم و مؤثر كه مبنای تصمیم‌گیری‌های كلان و صرف بودجه‌های عظیم هستند توسط مراكزی كه از معیارهای دقیقی پیروی نمی‌كنند تهیه می‌شوند.

* یكی از موارد ظریفی كه مطرح شد، سفارش غذای مفصل و گذاشتن هزینه آن به حساب بودجه پروژه آمارگیری بود.

* نمایش اصرار بر شیوه‌های سنتی رعایت سلسله‌مراتب در اداره‌ها (ارتباط تلفنی منشی و مدیر و كارمند در حالیكه هر سه در یك اتاق بودند)

* نادیده انگاشتن بسیاری از ناهنجاری‌های اخلاقی (مانند رعایت‌نكردن نظافت شهری، توسل به خشونت و بددهنی، نادیده گرفتن قوانین راهنمایی و رانندگی و ...) در برآورد تخلفات اجتماعی. نكته جالب اینچا بود كه در روش اول (به ظاهر علمی) تعداد متخلفان در سراسر شهر تهران 2176 نفر بود و در روش دوم (زاق‌چوب زنی) تعداد افراد سالم 3152 نفر.

* در جایی از سریال فرد فضایی سؤال می‌كند: «چرا اینجا هیچكس آمار دقیق نمی‌دهد؟» و پاسخش این است: «چون آمار به موضوعاتی مربوط است كه به تنهایی قابل بررسی نیست»

* در پایان وقتی این افراد از كسب اطلاعات صحیح ناامید می‌شوند، چاره را در «دروغگویی» و «آمارسازی» با تلفیق داده‌های دو مؤسسه می‌بینند.

* و اما گفتار پایانی سریال كه در انتهای هر قسمت وجود دارد و در واقع گزارش سرگروه موجودات فضایی به پایگاهشان است، به‌نوعی چكیده‌ای از مفاهیم (نتیجه‌گیری اخلاقی از قصه) آن قسمت را به همراه دارد كه بسیار شنیدنی است. من لینك دانلود گفتار مربوط به قسمت مورد بحث را در انتها می‌آورم و توصیه می‌كنم شنیدن و تأمل روی آنرا از دست ندهید.

در پایان مایلم پیامی را خطاب به همكلاسی سابقم (در دانشكده تحصیلات تكمیلی خیابان میرداماد) و ریاست محترم سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی عرضه نمایم. جناب آقای مهندس ضرغامی، ضمن تبریك به مناسبت تداوم مدیریت شما بر سازمان مذكور و آرزوی توفیق برای جنابعالی در راه عمل به رهنمودهای مقام رهبری، خواهشمندم همانگونه كه برای تولید مجموعه‌های پر زرق و برق (در اصطلاح همكاران شما الف) با بودجه‌های سرسام‌آور و اكثراً با مضمون سرگذشت پیامبران قوم بنی‌اسرائیل راغب هستید، اندكی از همان عنایت را معطوف به ساخت انبوه‌تر و باكیفیت‌تر سریالهایی از قبیل «مسافران» نمایید تا بدینوسیله ریز معضلات فرهنگی و اخلاقی مبتلابه جامعه ایرانی بیش از پیش مطرح و ضمن پیدایش زمینه آشنایی و آگاهی مردم، برایشان چاره‌جویی شود. بدون شك این اقدام می‌تواند به سوی هدف ترسیمی امام (ره) عزیزمان یعنی تبدیل صدا و سیما به دانشگاه قدم سازنده‌ای باشد.

دانلود غیرمستقیم گفتار انتهایی سریال مسافران با حجم یك مگابایت

مبنع: استدلال

مدیریت وبلاگ

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :







Powered by WebGozar